خانه / دسته‌بندی نشده / حمایت از تیم ملی با اراده‌ای سترگ – رضا میرزاییان*

حمایت از تیم ملی با اراده‌ای سترگ – رضا میرزاییان*



تیم ملی فوتبال کشورمان که هم اینک در اردوی تدارکاتی در ترکیه حضور دارد، بزودی در معتبرترین فستیوال بزرگ فوتبال دنیا حضور می یابد. تا چشم بگشاییم 24 خرداد ماه از راه خواهد رسید و این رقابت های معتبر در سرزمین تزارها کلید خواهد خورد، زمان ناچیزی که تا چشم به هم بزنیم فرا می رسد.
تا دیروز دست به آسمان برده بودیم و از خداوند می خواستیم که تیم ملی فوتبال ما به جام جهانی برود و خلاصه اینکه برای رسیدن به این آمال، خواب های طلایی می دیدیم و از صبح علی الطلوع تا پاسی از شب اما و اگر می کردیم.
خوشبختانه تیم ملی ما با بهترین نتایج و حتی بدون یک باخت، بلیت حضور در سرزمین تزار را گرفت و باد در غبغب انداختیم و بی رقیب به جام جهانی 2018 رسیدیم اما اینکه چرا با وجود این توفیق سترگ، دست از رویکرد تندخویانه بر نمی داریم و بجای حمایت تمام قد از نماینده کشورمان دائما ایراد می گیریم و بی اعتنا نشان می دهیم، خیلی عجیب و سئوال برانگیز می نماید.  
صرف رفتن به جام جهانی طبعا نمی تواند مدینه فاضله باشد ولی به هرحال راهیابی به این رقابت های معتبر برای فوتبال ما اعتبار آورده اما از اینها گذشته باید طوری رفتار کنیم که خدای ناکرده فردا احساس سرافکندگی و حقارت نکنیم.
هیچ کس توقع ندارد که تیم ملی ما در روسیه شق القمر کند، آن هم در گروهی که رقبای سخت کوشی داریم که هر کدام وزنه ای قابل بشمار می روند ولی از سویی دیگر هم نباید امروز آنقدر ایرادگیر باشیم که فردا گردن تیم ما از مو هم نازکتر شود و به حریفی تمرینی تبدیل شویم.
اصلا بنا نیست در این مقال از فرد خاصی حمایت تمام قد و یا اینکه فرد دیگری بایکوت شود، بلکه مراد این است که باید چارچوبی اتخاذ و به گونه ای رفتار کنیم که فضا برای ایجاد انگیزه در نزد ملی پوشان حاکم شود.
ناگفته پیداست که «کارلوس کی روش» سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بی عیب نیست و انتقادهایی نیز به او رواست اما نکته ای که از نان شب هم برای ما واجب است این است که باید از امروز با اراده ای مصمم به پیش برویم. نه تنها علاقه مندان بلکه رسانه ها و مسوولان نیز باید در مسیری حرکت کنند که «انسجام فراگیر» در جامعه حکمفرما شود و راه برای گشودن کانال موفقیت تسطیح گردد.
این فرایند قطعا می تواند فردایی امید آفرین را رقم بزند و چه بسا شاید بتوانیم با نسل برومند مان برابر رقبای دندان گرد قد علم کنیم و از حریفان مقتدر خود زهر چشم بگیریم.
الان دیگر وقت آن نیست که حذف این بازیکن یا آن بازیکن «تیتر یک» شود، این مهم را ملکه ذهنمان کنیم که دیگر زمان پرسش های چالش برانگیز نیست و چه خوب است با حمایت بی بدیل خود خون خودباوری را در رگهای بچه های ملی پوش به جوش آوریم و ردای موفقیت را بر قامت آنها بدوزیم، حال می خواهد سکان هدایت تیم ملی ما بر عهده کی روش باشد یا مربی وطنی.
مخلص کلام اینکه از امروز شاخ و برگهای مزاحم را کنار بزنیم و برای اینکه ارکستر تیم ملی سمفونی موفقیت بنوازد، همه برای نماینده کشورمان یکی شویم و در راه بالندگی این تیم کمر همت ببندیم.
———————
– کارشناس فوتبال



انتهای پیام /*










دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.